Ο σίδηρος είναι ένα μέταλλο όπου ο κύριος σκοπός του είναι  να μεταφέρει οξυγόνο στην αιμογλοβίνη των ερυθρών κυττάρων προκειμένου να παραχθεί ενέργεια στα κύτταρα του σώματος επιπλέον συμβάλλει στην αποβολή διοξειδίου  του άνθρακα.  Όταν οι αποθήκες σιδήρου εξαντλούνται έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να μεταφερθεί το οξυγόνο στους ιστούς του σώματος αποτελεσματικά, αυτή η κατάσταση είναι γνωστή ως αναιμία.

Όταν τα επίπεδα σιδήρου είναι χαμηλά έχει ως αποτέλεσμα την κόπωση, την αδυναμία και τη δυσκολία της ομοιόστασης της θερμοκρασίας του σώματος.  Άλλα συμπτώματα είναι τα ακόλουθα:

  • Αίσθημα ταχυκαρδίας
  • Αδυναμία συγκέντρωσης
  • Χλωμή επιδερμίδα
  • Ζάλη – Λιποθυμία
  • Δύσπνοια στην κόπωση
  • Πονοκέφαλος
  • Μειωμένη ικανότητα μνήμης
  • γλωσσίτιδα (φλεγμονώδης πάθηση της γλώσσας)

Παρά το γεγονός ότι ο σίδηρος είναι ευρέως διαθέσιμος από τα τρόφιμα, ορισμένες ηλικιακές ομάδες  όπως οι έφηβες και οι γυναίκες 19 έως 50 ετών δεν λαμβάνουν την απαραίτητη ποσότητα προκειμένου να καλύψουν τις ημερήσιες ανάγκες τους. Τα μικρά παιδιά, οι εγκυμονούσες και οι  γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έχουν μεγαλύτερες ανάγκες.  Για την θεραπεία της έλλειψης σιδήρου ο επαγγελματίας υγείας θα αξιολογήσει  τα επίπεδα του σιδήρου και θα ορίσει το είδος της θεραπείας που θα περιλαμβάνει αλλαγές  στη διατροφή και χορήγηση συμπληρωμάτων διατροφής.

Συνιστώμενες ημερήσιες ποσότητες για το μεγαλύτερο ποσοστό πληθυσμού:

Φύλο/ Ηλικία                                                                                                    Σίδηρος (συνιστώμενη ποσότητα)

Παιδιά 1-3 7 mg
Παιδιά 4-8 10 mg
Παιδιά 9-13 8 mg
Αγόρια 14-18 11 mg
Κορίτσια 14-18 15 mg
Άντρες 19+ 8 mg
Γυναίκες 19-50 18 mg
Γυναίκες 51+ 8 mg

 

Τον σίδηρο στα τρόφιμα τον συναντάμε σε 2 μορφές, τον αιμικό και μη-αιμικό σίδηρο. Τα τρόφιμα ζωϊκής προέλευσης όπως το κρέας, τα θαλασσινά και τα πουλερικά παρέχουν και τους 2 τύπους και απορροφάται καλύτερα ο σίδηρος από τον οργανισμό από τα παραπάνω τρόφιμα. Ο μη-αιμικός σίδηρος βρίσκεται στα τρόφιμα φυτκής προέλευσης, όπως το σπανάκι, τα φασόλια. Για την αύξηση της απορρόφησης του σιδήρου από τις φυτικές πηγές, συστήνεται να καταναλώνονται παράλληλα με κρέας, θαλασσινά ή πουλερικά ή με μία καλή πηγή βιταμίνης C, όπως το λεμόνι, τα εσπεριδοειδή φρούτα, το ακτινίδιο, τις φράουλες ή τις κόκκινες πιπεριές. Ένας καλός τρόπος για να βελτιώσεις τη συνολική πρόσληψη σιδήρου είναι να ακολουθείς μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή η οποία θα περιλαμβάνει ποικιλία τροφίμων.

Στέλιος Ι. Κολυβίρας – Τζιβανιώτης
Διαιτολόγος Διατροφολόγος MMedSci
Μετεκπαιδευθείς στην Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών